کشف حجاب آزاده نامداری و واقعیت‌های پنهان جامعه‌ی ایران

مربوط به دسته: تیتر اصلی

ارسال در: ۴ مرداد ۱۳۹۶ نویسنده: سردبیر

در روزهای اخیر، عکس‌هایی از آزاده نامداری، مجری معروف صداوسیما، در فضای مجازی منتشر شده است که او را در سفر به سوییس بدون حجاب همراه با همسرش و در کنار میزی که روی آن بطری مشروب قرار دارد نشان می‌دهد.

این اقدام آزاده نامداری، از برخی واقعیت‌های پنهان در میان زنان ایران پرده برمی‌دارد. در ایران امروز، آن‌چه بر اندیشه و رفتار بسیاری از زنان ایرانی غلبه دارد، ایدئولوژی لذت‌گرایی است. رواج ایدئولوژی لذت‌گرایی در جامعه‌ی ایران، به تغییرات رخ داده در ساخت اقتصادی جامعه‌ی ایران در سال‌های پس از جنگ از یک سو و فراگیری امواج مدرنیته در اثر توسعه‌ی ارتباطات و رسانه‌ها از سوی دیگر باز می‌گردد. اشاعه و گسترش این نگاه در میان ایرانیان منجر به تغییر شیوه‌ی تفکر و نگرش آنان به ابعاد مختلف زندگی شده است و برداشت آنان از خود و نسبت خود با دنیای پیرامون را دگرگون کرده است. به همین دلیل، انسان ایرانی امروز به شکلی بسیار متفاوت با پدران و پیشینیان خود فکر می‌کند و هویت او دچار تغییر شده است. امواج گسترش و توسعه‌ی این نگرش جدید به خود و زندگی ـ یعنی دیدن جهان از پس عینک لذت ـ به قدری شدید و پرشتاب است که به سختی بتوان افراد یا گروه‌هایی را در جامعه‌ی ایران یافت که از آن متأثر نشده باشند. این موج لذت‌گرایی، تار و پود سنت را گسسته و آن را به گونه‌ای نو بافته است و حتی در نگاه به دین و سنت نیز طرحی نو در انداخته است. از این چشم‌انداز، عقب رفتن روسری زنان در ایران، با عقب رفتن سنت‌ها و نمایان شدن ایدئولوژی لذت‌گرایی متناظر است. هر چند به دلیل قوت ساختارهای پشتیبان سنت‌ها در جامعه‌ی ایران، روسری‌ها ـ یا همان سنت‌ها ـ گاهی بدون میل درونی به جلو کشیده شوند و مظاهر ایدئولوژی لذت‌گرایی را بپوشانند.

انتشار عکس‌های بدون حجاب آزاده نامداری نشان می‌دهد حتی در میان قشری که خود را مقید به رعایت قواعد اسلامی می‌داند نیز ایدئولوژی لذت‌گرایی گسترش یافته و بلکه بخشی از هویت آنان شده است و ذهنیت سنتی این قشر نیز دستخوش تغییر و تحول گشته است. بر این اساس، پایبندی به حجاب اسلامی در ایران امروز، برای پایبندان به دین و سنت، نه امری معمولی و عادی در زندگی روزمره، که نوعی مقاومت در برابر خواست و میل درونی فزاینده به لذت است. خواست و میلی درونی که گاه سربرمی‌آورد و خود را ورای ظواهر به رخ می‌کشد. خواست و میلی درونی که ظاهراً آزاده نامداری نتوانست بر آن غلبه کند و نهایتاً ورای مقاومت‌ها خود را به رخ کشید.